Średniowieczny poradnik urody nie znał pojęcia „przesady”. Ówczesne kobiety goniły za pięknem tak samo jak współczesne. Ich toaletka przypominała jednak czasem bardziej laboratorium alchemika niż współczesną drogerię.
Gotowane jaszczurki w oleju na długie i czarne włosy, nacieranie twarzy preparatem z kamienia winnego, wybielanie skóry skorupkami jajek, chowanie we włosach irchowych saszetek z piżmem – wszystko po to, aby pachnieć, wyglądać i czuć się jak prawdziwa szlachcianka.
Średniowieczne teksty nie miały złudzeń: kobieta miała dbać nie tylko o włosy, lecz także o „izbę Wenery”. Depilacja, pachnidła i zioła mogły być oznaką troski o ciało… albo „diabelskimi sztuczkami”, którymi kobieta mami, więzi i „zwodzi mężczyzn w pole”.
Ten sam zabieg pielęgnacyjny mógł być więc raz cnotą, raz dowodem próżności, raz higieną, a raz „diabelską sztuczką” poprawiania dzieła Boga. Między świętością a grzechem, medycyną a magią i troską o ciało a lękiem przed kobiecą atrakcyjnością rozciąga się niezwykle fascynująca historia średniowiecznej urody.
Podczas prelekcji przyjrzymy się tej sprzeczności: dlaczego kobiece piękno budziło jednocześnie zachwyt i lęk? Dlaczego brzydota potrafiła uchodzić za świętość? I dlaczego echo średniowiecznych przekonań wciąż słychać w naszym współczesnym myśleniu o ciele i kobiecej mocy – tej samej, która potrafi „skubać pajęczyny” z taką samą wprawą, z jaką miesza eliksiry?
Zapraszam na prelekcję o średniowiecznych sposobach na urodę. Spotykamy się 3 i 4 października o godzinie 16:00.
Gdzie? Zamek w Leśnicy
Wykład będzie miał miejsce podczas Jarmarku Jadwiżańskiego. Przed oraz po nim dostępne atrakcje Jarmarku od 11:00 do 19:00.