Zapraszamy na spotkanie podróżniczo-muzyczne Mariusza Sprutty i zespołu Jig Reel Maniacs zatytułowane „Sztuka Wysokiej Ścieżki – w hołdzie Wandzie Rutkiewicz”.
*
Mariusz (prelegent i muzyk) 35 lat temu stanął na szczycie dziesiątej góry naszej Planety, Annapurny I (8091 m n.p.m.), uważanej za jedną z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych gór na świecie. Był to ósmy i ostatni ośmiotysięcznik, na którym stanęła Wanda Rutkiewicz.
*
W 35 rocznicę międzynarodowej ekspedycji, Mariusz wraz z highlanderskim zespołem Jig Reel Maniacs opowiada o wyprawie i jej uczestnikach: Wandzie Rutkiewicz, Krzysztofie Wielickim, Ryszardzie Pawłowskim, Bogdanie Stefko i innych.
*
*
OPT Zamek, plac Świętojański 1, Wrocław
24.10.2026, godz. 18:00
*
*
Bilet wstępu 88 zł
https://www.bilety24.pl/.../1388-sztuka-wysokiej-sciezki...
miejsca nienumerowane – ilość miejsc ograniczona
*
Bilety grupowe ze zniżką pod telefonami: +48501096186 i +48607280838 lub pod e-mailami: agnieszka.kozuch777@gmail.com, ms@motivex.pl
*
*
PROGRAM
*
1. prelekcja „Sztuka Wysokiej Ścieżki – w hołdzie Wandzie Rutkiewicz” – wspomnienie himalajskiej wyprawy z 1991 roku, opowieść o karawanie, uczestnikach ekspedycji i zespołowej wspinaczce południową ścianą Annapurny I (8091 m n.p.m.) – prelegent: Mariusz Sprutta
*
2. „Ludzie i szczyty Himalajów” – diaporama z muzyką ilustracyjną na żywo „Himalaje i Karakorum w obiektywie analogowego aparatu”
a. ludzie gór, krajobrazy, wspinanie
b. portrety himalajskich górali
fotografie: Mariusz Sprutta / oprawa muzyczna: Jig Reel Maniacs
*
3. koncert Jig Reel Maniacs – Celtic fusion / World music: www.jrm-jig-reel-maniacs.pl
muzyka inspirowana tradycją celtycką i nie tylko
*
*
WYKONAWCY
*
Mariusz Sprutta – urodzony w Wągrowcu geomorfolog, speleolog, polarnik, taternik i emerytowany himalaista, który – poza górami Polski, Alpami i Spitsbergenem – wspinał się w Turcji, Nepalu, Indiach, Tybecie i Pakistanie, w Himalajach i Karakorum, na siedmiu ośmiotysięcznikach, a stanął na dwóch: Annapurnie I (8091 m n.p.m.) i Gaszerbrumie II (8035 m n.p.m.), na oba wspiął się samotnie, bez wspomagania tlenem z butli, a na ten drugi w stylu alpejskim.
*
Studiował Geologię Glacjalną oraz Geomorfologię i Paleogeografię Czwartorzędu na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach wyjechał do Azji, w której spędził blisko 10 lat, mieszkając, zwiedzając i poznając takie kraje jak Nepal, Indie, Pakistan, Bangladesz, Tajlandia, Malezja, Singapur i Indonezja.
*
Od 4 lat w kooperacji z Kinem Rialto w Poznaniu organizuje cykl spotkań LUDZIE GÓR. Jest także czynnym muzykiem, grającym muzykę inspirowaną tradycją celtycką okraszoną jazzem, funkiem i chill-outem; liderem i managerem zespołu Jig Reel Maniacs.
*
Mieszka w Poznaniu a pracuje w Wielkopolsce, zawodowo służy ludziom, którzy tracą kończyny (w wypadkach, na skutek amputacji koniecznych ze względu na miażdżycę, cukrzycę, martwicę, i inne przyczyny np. nowotworowe), wspiera psychologicznie, mentalnie, organizacyjnie i administracyjnie oraz finalnie – dzięki kapitalnemu zespołowi fachowców ortopedii technicznej: facebook.com/ortopunktPL – pomaga w zaopatrzeniu w protezy.
*
JRM – Jig Reel Maniacs: facebook.com/jigreelmaniacs
Jig Reel Maniacs (JRM) to trzydziestosześcioletnia formacja, inspirująca się muzyką irlandzką i szkocką, łącząca tradycyjne celtyckie nuty ze zróżnicowanymi aranżacjami, nawiązującymi do wielu trendów muzycznych; grupa instrumentalistów, która świadomie i z doświadczeniem, prezentuje różnorodne i ciekawe brzmienia, oparte na bogatym instrumentarium. W dwóch słowach: Celtic fusion.
*
Skład zespołu:
*
Michał Jankowski – gitara akustyczna;
Aleksander Brych – irlandzki flet drewniany poprzeczny, hulusi;
Michał Mazur – low/high whistles, dudy, dudaire dubh i inne instrumenty dęte;
Wioletta Giedziun – skrzypce;
Filip Wyrwa – perkusja;
Mariusz Sprutta – gitary basowe, śpiew.
*
Więcej o Jig Reel Maniacs na oficjalnej stronie zespołu:
https://jrm-jig-reel-maniacs.pl
*
*
RECENZJA
*
Kilka słów napisanych po premierze projektu, która miała miejsce w Kinie Rialto w Poznaniu 23 listopada 2023 roku:
*
„Cudowny wieczór. Gratuluję życiorysu i gawędy. Muzyka niesamowicie sprawna. Fantastyczne zgranie. Doskonali, biegli i punktualni instrumentaliści z głęboką znajomością stylu czy wręcz języka muzycznego. W improwizacjach duża swoboda i otrzaskanie z ozdobnikami wyciąganymi jeden za drugim, jak asy z rękawa. Zespół sklejony w jeden organ, grający nie dość, że równo, zawsze w tempie i na czas, to jeszcze wyraziście i z siarczystym akcentowaniem. Czasem nawet wydawało się, że skrzypaczka wnet przepiłuje instrument na pół.” Cezary Bera