Jesień jest porą, która sprzyja rozważaniom o przemijaniu i śmierci. Dlatego zapraszamy na spotkanie wokół dwóch książek, które tematy te podejmują z dwóch różnych perspektyw. „Trenowanie” Bogusława Kierca to próba pogodzenia się ze śmiercią tam, gdzie pojawiła się najmniej spodziewana. Nowe wydanie „Reszty krwi” Rafała Wojaczka, pod redakcją Macieja Meleckiego, to z kolei ujęcie śmierci w relacji z ciałem i religią. Książka poza tym zawiera kilka nowych, niepublikowanych dotąd tekstów poety z Mikołowa. O różne oblicza śmierci, ale też o przychodzącej po niej żałobie z gośćmi rozmawiać będzie Stanisław Bereś.
📍 Gdzie: Klub Proza, Przejście Garncarskie 2
🕐 Kiedy: 8 października, godz. 18.00
Wstęp wolny
Wydarzenie będzie transmitowane na Facebooku Klubu PROZA, Wrocławskiego Domu Literatury i Wrocławia Miasta Literatury.
📚 O książkach:
„Trenowanie”:
W bogatym dorobku poetyckim Kierca jest to tom niezwykle szczególny – pisany po stracie swojego Syna Miłka Kierca. Praktycznie każdy wiersz bezpośrednio lub pośrednio nawiązuje do momentu granicznego – jeszcze życia, ale i już śmierci – w którym wspominanie Syna jest przywoływaniem zarazem jego wciąż silnie odczuwalnej obecności, która okazuje się jednym wielkim piekącym powidokiem. Wzajemna dialogiczność wierszy okazuje się w konsekwencji gromkimi zapowiedziami nastania przejścia w nieziemski wymiar, które odbywa się już w łożysku wiersza. Doczesność kończy się po tak niewymownej stracie. A to, co po niej się ostaje, mieści się tylko w języku, który, ażeby móc wskrzeszać, musi być śmiertelny.
„Reszta krwi”:
Wznowienie „Reszty krwi” z 1999 roku – nazywanej „piątym tomem” Rafała Wojaczka – należy uznać za gest absolutnie konieczny i niebudzący żadnych wątpliwości. Ten ważny dla recepcji autora „Innej bajki” zbiór ostatecznie utrwalił pozycję mikołowskiego autora jako jednej z najwybitniejszych postaci polskiej literatury. Bez tych wierszy trudno wyobrazić sobie nie tylko debatę nad kształtem dzieła Wojaczka, lecz także rozpoznanie dominujących tendencji we współczesnej liryce. Dykcja „śląskiego Rimbauda” działa bowiem jak zaraźliwy wirus. Odporna na wszelkie szczepionki swobodnie od dekad wnika w tkanki rodzimej poezji, konsekwentnie anektując jej kolejne obszary. Dominuje nad symbolicznym krwioobiegiem tekstu poetyckiego – nad jego bioskrypturalnym, czy lepiej: tanatoskrypturalnym układem (co trafnie suponował onegdaj Zbigniew Mikołejko). „Reszta krwi” utrwaliła świadomość, że Wojaczek funkcjonuje w polu literatury jako figura uporczywie wymykająca się jednoznacznej identyfikacji; jako „ktoś inny” i zawsze „gdzieś indziej”.
👤 O gościach:
Bogusław Kierc – poeta, krytyk literacki, aktor, reżyser, pedagog, edytor utworów Rafała Wojaczka, dramaturg. Uhonorowany m.in. Nagrodą PolCul Fundation, Medalem im. Anny Kamieńskiej, Nagrodą im. Jana Dormana, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem Gloria Artis. Autor licznych tomów poetyckich i eseistycznych, m.in. „Rafał Wojaczek. Prawdziwe życie bohatera”, „Płomiennie obojętny. O chłopcu, który chciał być Bogiem” (poświęcony poezji i osobie Juliana Przybosia). Ostatnio wydał tom wierszy „Nie ma mowy”. Mieszka we Wrocławiu.
Maciej Melecki – poeta, scenarzysta filmowy, redaktor pisma „Arkadia”, dyrektor Instytutu Mikołowskiego. Poetycko debiutował w 1993 roku arkuszem „Zachodzenie za siebie”. Laureat Literackiej Nagrody Czterech Kolumn i Poetyckiej Nagrody Otoczaka za tom „Przester”. Popularyzator twórczości Rafała Wojaczka, współtwórca scenariusza oraz aktor w filmie „Wojaczek”. Zredagował zawierającą niepublikowane wcześniej utwory Wojaczka książkę „Reszta krwi – wiersze nieznane” oraz wraz z Romualdem Cudakiem napisał tom krytyczno-wspomnieniowy „Który jest. Rafał Wojaczek w oczach przyjaciół, krytyków, badaczy”. W 2016 roku wraz z Konradem Wojtyłą opracował książkę „Rafał Wojaczek. Nie te czasy. Utwory nieznane”.