Carnifex to amerykański zespół deathcore / blackened death metalowy z San Diego w Kalifornii, jeden z najbardziej wpływowych i konsekwentnych przedstawicieli brutalnego deathcore’u drugiej fali (po 2007 roku), znany z miażdżących breakdownów, blast beatów, głębokiego, gardłowego growlu Scotta Lewisa, satanistycznych i antyreligijnych tekstów oraz mrocznej, apokaliptycznej estetyki, która uczyniła ich jedną z czołowych kapel sceny deathcore na przestrzeni ostatnich 15–20 lat.
Carnifex został założony w 2005 roku w San Diego przez wokalistę Scotta Lewisa, gitarzystów Seana McCanna i Steve’a Donalda oraz basistę Freda Leal, którzy początkowo grali pod wpływem wczesnego deathcore’u (Despised Icon, Suicide Silence, The Acacia Strain), szybko wydając pierwsze demo w 2006 roku i podpisując kontrakt z Victory Records, co pozwoliło im wejść na scenę obok innych kalifornijskich brutalnych kapel.
Debiutancki album Dead in My Arms z 2007 roku ustalił ich charakterystyczne brzmienie – połączenie technicznego death metalu z ciężkimi, groove’owymi breakdownami, blast beatami i wysokim poziomem agresji, a utwory takie jak „Slit Wrist Savior” czy „Hope Dies with the Decadent” stały się natychmiastowymi klasykami undergroundowego deathcore’u, choć produkcja była jeszcze surowa w porównaniu do późniejszych wydań.
Kolejne albumy – The Diseased and the Poisoned (2008), Hell Chose Me (2010) i Until I Feel Nothing (2011) – stopniowo rozwijały ich styl w kierunku bardziej blackened death metalowego brzmienia z wpływami black metalu (zwłaszcza na Hell Chose Me), dodając atmosferyczne pasaże, tremolo picking i jeszcze głębszy growl Scotta Lewisa, co uczyniło ich jedną z najbardziej rozpoznawalnych kapel deathcore’u tamtego okresu.
Charakterystyczną cechą Carnifex jest konsekwentna ewolucja w stronę coraz cięższego i bardziej technicznego grania – od czystego deathcore’u przez blackened death aż po elementy death metalu z lat 2010., z tekstami pełnymi nihilizmu, satanizmu, okultyzmu i antychrystianizmu, które Lewis często podkreśla w wywiadach jako odzwierciedlenie osobistych przekonań i buntu przeciwko religii.
Albumy Die Without Hope (2014), Slow Death (2016) i World War X (2019) pokazały dojrzałe, produkcyjnie dopracowane brzmienie z gościnnymi występami (np. Tom Barber z Chelsea Grin na „Necromanteum”), a utwory jak „Lie to My Face”, „Slaughter Your Enemies” czy „Cold Dead Hand” stały się stałymi punktami ich setlist, potwierdzając status Carnifex jako jednej z najbardziej stabilnych i aktywnych kapel deathcore’u.
Mimo licznych zmian personalnych (obecnie w składzie pozostali Scott Lewis, Shawn Cameron na perkusji i Cory Arriola na gitarze, po odejściu wielu członków w różnych okresach) zespół nigdy nie przerwał działalności na dłużej niż rok-dwa, regularnie koncertując na największych festiwalach deathcore’owych (Summer Slaughter, Rockstar Mayhem, European tours), co pozwoliło im zbudować lojalną, międzynarodową bazę fanów.
W 2026 roku Carnifex pozostaje aktywny i jeden z najsilniejszych filarów współczesnego deathcore’u – ich ostatni album Graveside Confessions (2021) zebrał bardzo dobre recenzje za powrót do korzeni z jeszcze większą brutalnością i produkcją, a zespół wydał singiel „Cold Dead Hand” (reedycja/remiks) w 2025 roku oraz planuje nowy materiał na 2026/2027, jednocześnie koncertując intensywnie (m.in. trasy po USA i Europie w 2025–2026), co potwierdza ich trwałą pozycję jako jednej z najbardziej konsekwentnych i brutalnych kapel gatunku.

Dyskografia
Dead in My Arms – 2007
The Diseased and the Poisoned – 2008
Hell Chose Me – 2010
Until I Feel Nothing – 2011
Die Without Hope – 2014
Slow Death – 2016
World War X – 2019
Graveside Confessions – 2021

Opis: Last.fm